#15 Dankbaar

Sinds ik uit mijn oude werkkring ben gestapt, ben ik in de wereld gedoken van interieur architectuur, design en creativiteit. Een nieuwe wereld waar ik me eigenlijk prima voel. In mijn 'oude' wereld, zoals ik die noem, was ik buitengewoon veel aan het werk, regelmatig in het buitenland en met veel mensen in contact in binnen- en buitenland. Leuke baan hoor, stevige verantwoordelijkheden en een team om aan te sturen. Maar toch niet helemaal gelukkig en vooral levend in een tunnel op weg naar het afronden van deadlines van kleine en grote projecten waar geen einde aan leek te komen. Een leven waarin ik naast het werk teveel haast had en toch te weinig tijd en ruimte inruimde voor de mensen om me heen en niet in de laatste plaats voor mijn lieve man en twee kinderen.

De grote schok kwam en toen werd ik wakker. Wakker uit een stressvolle nachtmerrie van overleven, zestig uur werken, bedrijfspolitiek voeren, geld verdienen en haasthaasthaast. Ik had het wel gemerkt maar niet echt doorgehad. Eindelijk was het kwartje gevallen en stapte ik in een droom van een nieuwe wereld die ik maar al te graag wilde verkennen; die ik van een afstand wel eens bekeek en bewonderde maar waar ik nooit de tijd en ruimte voor had genomen om eens dieper in te duiken. Een wereld waarin zoveel mogelijk is en waarin je jezelf open moet stellen voordat je iets kan betekenen voor een ander. Is ook hard werken, maar wel met een open blik en met zicht op een brede horizon.

Het fijne is dat ik nu veel meer het gevoel heb dat ik leef, dat ik nieuwe dingen ontdek, nieuwe mensen ontmoet met verschillende achtergronden, met boeiende verhalen over waar ze vandaan komen en waar ze naartoe streven. Creatieve mensen van allerlei pluimage, mensen met eenzelfde open blik op het leven en vooral mensen die bezig zijn met léven en bewuste keuzes maken voor zichzelf, voor hun toekomst en voor hun gezin. Wat leer ik daar toch veel van.

Voorlopig ben nog hevig aan de studie en hoop ik over twee jaar klaar te zijn om dan aan de slag te kunnen als interieur architect in spe. Ik merk dat ik dagelijks dankbaar ben voor de stap die ik heb genomen; dat ik blij ben met de keuzes die ik heb gemaakt en dat ik de kansen heb mogen oppakken  om mezelf te bekwamen in richtingen die ik nooit had durven dromen. Dat ik de tijd en ruimte mag nemen om mezelf te ontwikkelen als mens. En dat ik daarnaast veel liefde kan geven aan en mag ontvangen van mijn lieve man en mijn twee heerlijke kinderen en met hen mooie ervaringen mag delen die ons leven verrijken.

It's wonderful to be alive.